“പൊന്നൂസേയ്… അച്ചന്റെ വാവേയ്” മൾട്ടിസ്പെഷാലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിന്റ I C U വിന്റെ മുന്നിൽ പാതി ഉറക്കത്തിൽ ഇരിക്കുംബൊഴാണ് ഒരു പുരുഷശബ്ദം എന്നെ ഉണർത്തിയത് .

0
78

“പൊന്നൂസേയ്… അച്ചന്റെ വാവേയ്” മൾട്ടിസ്പെഷാലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിന്റ I C U വിന്റെ മുന്നിൽ പാതി ഉറക്കത്തിൽ ഇരിക്കുംബൊഴാണ് ഒരു പുരുഷശബ്ദം എന്നെ ഉണർത്തിയത് . ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു 30-32 വയസ് തോന്നിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനാണ് . അയാളുടെ കുഞ്ഞിനെ കൈയിലെടുത്ത് കൊഞ്ചിക്കുവാണ് . മൊബൈലിൽ സമയം നോക്കി . 7 മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . ചെറിയമ്മ തൊട്ടപ്പുറത്ത് തന്നെ ഒരു സാരിയും പുതച്ച് കിടക്കുന്നുണ്ട് . നല്ല ഉറക്കമാണ് . എനിക്കാണെങ്കിൽ ഇന്നലെ രാത്രി ഉറങ്ങാത്തതിനാൽ അതിന്റെ ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നു . Icu വിൽ അമ്മൂമ്മയെ അഡ്മിറ്റാക്കിയിട്ട് 2 ഡേ ആയി . Icu ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ നൈറ്റ് ഒരു ആണുങ്ങൾ നിർബന്ധമാണ് . ഒട്ടുമിക്ക ദിവസങ്ങളിലും ഞാൻ തന്നെയാണ് രാത്രി നിന്നിരുന്നത് . എന്തായാലും ഒരു ചായ കുടിക്കാം എന്ന ചിന്തയിൽ പതുക്കെ വരാന്തയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് . ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി . അച്ചന്റെ ചുമലിൽ കിടക്കുവാണ് 2 വയസ് തോന്നിക്കുന്ന ആ മോൾ . ഒന്നു കണ്ണുകൊണ്ട് ആഗ്യം കാണിച്ചപ്പോഴും അപരിചിത ഭാവം . ഇന്നലെ വരെ ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ അവിടെ കണ്ടിരുന്നില്ല . ഇനീപ്പൊ ഇന്നു പുലർച്ചെയെങ്ങാനും വന്നതാവാൻ മാത്രെ സാധ്യത ഉള്ളു . ഏതെങ്കിലും റിലേറ്റീവ് ഉണ്ടാകും ICU വിൽ . ഹോട്ടലിൽ കേറി മുഖം കഴുകി ഒരു കാലി ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ട് മൊബൈൽ എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു .

” ഹലോ അമ്മേ . ആരെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ടോ ?”

  " ആ . ഞാനും സഞ്ജുവും കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വരും . നീ ചായകുടിച്ചോ ? അമ്മൂമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനെണ്ട്. "

 " ഒരു മാറ്റോം ഇല്ല . ഇനി 9 മണിക്ക് ഡോക്റ്റർ വന്നിട്ട് എന്തെങ്കിലും പറയും " 

" ആ . പ്രീത (അമ്മയുടെ അനിയത്തി ) എണീറ്റില്ലെ ? " 

" ഇല്ല . ഞാൻ വിളിച്ചില്ല . നല്ല ഉറക്കം ആ  . വേഗം വരണം . ഇവിടെ ആരെങ്കിലും വന്നിട്ട് വേണം എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് വരാൻ . " 

കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് കോൾ കട്ട് ചെയ്തു . ഫ്ലാസ്കിൽ ഒരു ഗ്ലാസ് യായയും വടയും വാങ്ങി ബാക്കി ചില്ലറയ്ക്ക് ഒരു മഞ്ച് വാങ്ങി വീണ്ടും Icu വിനു മുൻപിലേക്ക് നടന്നു . 

" നീ ഇതെവിടെ പോയതാ .ഞാനെണീറ്റപ്പോ നിന്നെ കാണാതെ ഫോൺ വിളിക്കാൻ നോക്കുവാരുന്നു "

  " ഞാൻ ചായകുടിക്കാൻ . ഞാൽ നോക്കുബൊ നല്ല ഉറക്കാരുന്നു . അതാ വിളിക്കാതിരുന്നെ " ചായയും വടയും കൈയിലേക്ക് കൊടുത്തു . " അവിടെ പോയി മുഖം കഴുകീട്ട് കുടിച്ചോ . ഞാനിവിടെ ഉണ്ട് .  "  ചെറിയമ്മ പോയതിനു ശേഷം വീണ്ടും ആ കുഞ്ഞിനെ നോക്കി . ഓമനത്വം തുളുംബുന്ന ആ മുഖം അത്രയ്ക്ക് ആകർഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . കൺമഷി ഉണ്ട് .പിന്നെ മുഖത്ത് സ്ഥാനം തെറ്റിച്ചുകൊണ്ട് വലിയ വട്ടത്തിൽ കണ്ണു തട്ടാതിരിക്കാൻ ഒരു പൊട്ട് വേറെയും . അച്ചന്റെ ചുമലിൽ കിടന്ന് അവൾ പുറം കാഴ്ചകൾ വീക്ഷിക്കുകയാണ് . എന്റെ കണ്ണുകൊണ്ടുള്ള ആഗ്യവും നെറ്റിചുളിക്കലും കണ്ടിട്ടാവണം ഇടയ്ക്ക് എന്നെ നോക്കുന്നുമുണ്ട് . എന്നിട്ട് ചെറിയൊരു ചിരിയും . " പൊന്നൂസ് " എന്നാണ് വിളിച്ചത് എങ്കിലും അതാവില്ല ശെരിക്കും പേര് . പിന്നെ എന്താവും ? അറിയില്ല ചോദിക്കണം . എന്റെ പെങ്ങളുടെ മോന്റ പേര് ആദിൽ എന്നാണെങ്കിലും അവനെ വിളിക്കുന്നതും പൊന്നൂസ് എന്നാണ് . ഇതൊരു പെൺകുട്ടിയാണ് . മോൾടെ അമ്മ എവിടെയാണാവോ . ആലോചനകളിൽ മുഴുകി നിൽക്കവെ Icu വിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് സിസ്റ്റർ വിളിച്ചു . 
'' ജാനുവിന്റെ കൂടെ ഉള്ളവർ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ ?"     പെട്ടെന്ന് തന്നെ അടുത്തേക്ക് പോയി . ID കാർഡിൽ പേര് നോക്കി ." Raji .R "  ഇന്നലെ ഉണ്ടായിരുന്ന സിസ്റ്റർ മാറിയിരിക്കുന്നു . ഇന്നലെ വേരൊരു പേരാണ് കണ്ടത് .

" കുറച്ച് മധുരമില്ലാത്ത ചായ വേണം . ഒരു സ്പൂണും " അമ്മൂമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ് . വേഗം പുറത്ത് കാന്റീനിലേക്ക് നടന്നു .  ചായ വാങ്ങി വന്ന് പുറത്തുള്ള ബെൽ സ്വിച്ചിൽ വിരലമർത്തി . നേരത്തെ പോയ സിസ്റ്റർ തന്നെ വന്നു ചായ വാങ്ങി ഉള്ളിലേക്ക് പോയി . ന്താണാവോ സിസ്റ്ററിന് ഇത്ര ഗൗരവം . ചായ വാങ്ങിക്കുംബൊ ഒന്നു മുഖത്ത് നോക്കിയാൽ ആകാശം ഇടിഞ്ഞു വീഴ്വോ? 

പിന്നെയും ബെഞ്ചിലേക്ക് ഇരുന്നു . ചെറിയമ്മ ചായകുടിച്ചു അടുത്ത് വന്നിരുന്നു .
” നഴ്സെങ്ങാനും വിളിച്ചിരുന്നോ ? ”

'' ആ . ഞാൻ ചായ വാങ്ങി കൊടുത്തു ." 

" വെറും ചായയോ ?"

പിന്നല്ലാതെ . കഴിക്കാൻ ഒന്നും വേണമെന്ന് പറഞ്ഞില്ല .

   '' ഒരുപ്പ്മാവ് വാങ്ങി കൊടുത്തു നോക്കി കൂടാരുന്നോ ?"

" ഇനി ഡിസ്ചാർജ് ആയി വീട്ടിലേക്ക് പോകുംബൊ നല്ല ബിരിയാണി വാങ്ങികൊടുക്കാം " അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ ചിരിച്ചു .

” ചിരിക്കല്ല അവ് ട്ന്ന് ” കാലിൽ പിടിച്ച് നുള്ളികൊണ്ട് ചെറിയമ്മയും ചിരിച്ചു .

” നല്ല മോള് അല്ലേ ?” കുഞ്ഞിനെ നോക്കികൊണ്ട് ചെറിയമ്മ വീണ്ടും പറഞ്ഞു .

” മ് . അവരെപ്പൊഴാ വന്നെ ?”

” ഇന്നു പുലർച്ചെ . നീ നല്ല ഉറക്കാരുന്നു . അയാളുടെ ഭാര്യയ്ക്ക് പ്രഷർ കൂടിട്ട് ആ “

” ഓഹ് . എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ എങ്ങനുണ്ട് ?”

    '' പിന്നൊന്നും ഞാനറിയില്ല . എനീപ്പൊ ഡോക്റ്റർ വരണ്ടെ എന്തേലും അറിയണമെങ്കിൽ.  "

 " മ്. എന്താ ചെയ്യ ഇപ്പൊഴത്തെ ഓരോ രോഗങ്ങൾ "   എന്റെ ശ്രന്ധ വീണ്ടും ആ കുഞ്ഞിലേക്ക് പോയി . ചിലരൊക്കെ വന്നും പോയും അങ്ങനെ നിൽക്കുംബൊഴും ആരും ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നില്ല . അത് എന്നെ അൽഭുതപ്പെടുത്തി . എങ്ങനൊക്കെ ആണെങ്കിലും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ആകുംബോൾ ഒരുപാട് ഫ്രണ്ട്സൊക്കെ ഉണ്ടായിരിക്കുമല്ലോ . എത്രയോ ആൾക്കാർ വരേണ്ടതാണ് കാണാനും ആശ്വസിപ്പിക്കാനും . ഇനീപ്പൊ പെട്ടെന്ന് അഡ്മിറ്റായത് കൊണ്ടാവും . ആരും അറിഞ്ഞു കാണില്ല . 9 മണിയോട് കൂടി ഡോക്റ്റർ വന്നു . ഓരോ രോഗികളുടെയും കൂടെ ഉള്ളവരെ വിളിച്ചിട്ട് രോഗവിവരവും ആരോഗ്യ സ്ഥിതിയും പറഞ്ഞു കൊടുത്തു . അമ്മൂമ്മയുടെ സ്ഥിതിയിൽ നേരിയപുരോഗതി ഉണ്ട് . അത് ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു . 

” പേടിക്കുവൊന്നും വേണ്ട . നമ്മളൊക്കെ ഇവിടില്ലേ .” ചെറുപ്പക്കാരനോടും ഡോക്റ്റർ പറയുന്നുണ്ടാരുന്നു ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു . പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ നേരം പൊന്നൂസിനുനേരെ ചോക്ലേറ്റ് നീട്ടി . അവൾക്ക് അത് വേണം എന്നുണ്ട് എന്നാൽ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സംശയഭാവത്തിലുള്ള ഒരു നോട്ടം .
” പൊന്നൂസെ വാങ്ങിച്ചോ ” അച്ചൻ അതു പറയേണ്ട താമസം അവൾ കൈനീട്ടി . ചോക്ലേറ്റ് കൈയിൽ കൊടുത്ത് കവിളിലൊരു നുള്ളുകൊടുത്ത് അയാളോട് ചിരിച്ച് ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിനു പുറത്തേക്കു നടന്നു . ഇനി വീട്ടിൽ പോയി കുളിച്ച് ഒരുറക്കം ഉറങ്ങി വൈകുന്നേരത്തോടെ വീണ്ടും വരണം . രാത്രി നിൽക്കാൻ . വിട്ടിൽ വന്നു കുളിച്ചപ്പോൾ തന്നെ പകുതി ഷീണം മാറിയിരുന്നു . എല്ലാം മറന്ന് ഉറങ്ങി .


 വൈകുന്നേരത്തോടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. പൊന്നൂസ് ഒരു സ്ത്രീയുടെ മടിയിലിരിക്കുന്നു . അടുത്ത് തന്നെ അവരുടെ ഭർത്താവും ഉണ്ട് . കണ്ടിട്ട് ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ഭാര്യയുടെ അമ്മയും അച്ചനും ആണെന്നു തോന്നി . സൈഡിലുള്ള ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് ആഗ്യം കാണിക്കുബൊഴെല്ലാം അവൾ പരിചിത ഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചു .

'' വീട്ടിൽ പോയിട്ട് വന്നോ . കൊറേ നേരം ആയോ വന്നിട്ട് ?" 

പൊന്നൂസ് അവിടെ ആ സ്ത്രീയുടെ മടിയിലായതുകൊണ്ടാവണം ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ ചോദ്യത്തോടെ വന്ന് അടുത്തിരുന്നു .

" ഇല്ല .ഒരഞ്ചുമിനുട്ട് . അതാരാ ?" 

” അത് ഭാര്യയുടെ അച്ചനും അമ്മയും .രാവിലെ വന്നതാ. അമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനുണ്ട് . ”

” ചെറിയ മാറ്റം ഉണ്ടെന്നാ പറഞ്ഞെ . ഒരുപാട് പ്രായം ആയില്ലേ . ഇനി ഇങ്ങനെ മരുന്നിൽ തന്നെ ആവും ജീവിതം ”

" അതു ശെരിയാ. " 

” ഭാര്യയ്ക്ക് എന്താ പറ്റിയത് ?”

” എന്താ സംഭവിച്ചെ എന്നറിയില്ല . പുലർച്ചെ തലവേദന എന്നും പറഞ്ഞ് വന്നതാ . പ്രഷർ കൂടിയിട്ടാണെന്നാ ഡോക്റ്റർ പറഞ്ഞത് ”

" മ് . വീട്ടിൽ പോയിരുന്നോ ? "

 " ഇല്ല . ഇവിടെ തന്നെ നിന്നു . അവിടെ പോയിട്ടും കാര്യമില്ല . ആരും ഇല്ല . ഞങ്ങൾ മാറി താമസിക്കുന്നതാ . വാടകവീടാ" 

” ഉം . ” ഇനി എന്ത് ചോദിക്കണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ പൊന്നൂസിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി . അവളുടെ അച്ചനും ഞാനും ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാവണം പുള്ളിക്കാരി ചിരിക്കുവാണ് .

'' അവൾക്ക് എന്തേലും കഴിക്കാൻ കൊടുത്തോ ?നോക്കുന്നുണ്ടല്ലോ "

” ആ . അത് അമ്മ വന്നപ്പോൾ കഴിപ്പിച്ചതാ . ഭാര്യ ഇല്ലാത്തകൊണ്ട് പാല് കുടിക്കാനുള്ള സമയത്ത് ഒരു കരച്ചിലുണ്ട് . ഇപ്പൊ അമ്മ ഉള്ളകൊണ്ട് അത് മറന്നുപോയി എന്നാ തോന്നുന്നേ ” സുനിയേട്ടൻ അതു പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുംബൊഴും മുഖത്ത് ഒരു പേടി അങ്ങനെ ബാക്കി കിടക്കുന്നുണ്ട് . അയാളുടെ പേര് സുനിൽ എന്നാണ് എനിക്ക് ഇടയ്ക്ക് മനസിലായിരുന്നു . രാത്രി ആകുംബൊഴേക്കും icu വിനു മുന്നിലുള്ള ആൾക്കാരുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞു വന്നു . ഞങ്ങൾ 4-5 പേരു മാത്രമായി അവശേഷിച്ചു . പ്രായം ഒരുപാട് ആയതു കൊണ്ട് തന്നെ സുനിയേട്ടന്റെ ഭാര്യയുടെ അച്ചനും അമ്മയും വീട്ടിലേക്ക് പോയി . പൊന്നൂസിനെ കൊണ്ടുപോകാൻ നോക്കിയെങ്കിലും വാശി പിടിച്ചുള്ള കരച്ചിൽ കാരണം കൊണ്ടുപോയില്ല .
” ഒന്നു മോളെ നോക്കുമോ . ഞാൻ എന്തേലും കഴിച്ചിട്ട് വരാം പുറത്ത് നല്ല മഴയാ . കൊണ്ടു പോയാൽ നനയും ”

” ഓ പിന്നെന്താ . പൊന്നൂസെ വാ . ” പകൽ ഉള്ള പരിജയവും സുനിലേട്ടന്റെ സപ്പോർട്ടും കൂടി ആയപ്പോൾ അവൾ മടിക്കാതെ വന്നു . മടിയിലിരുത്തി മൊബൈലിൽ ഓരോന്നെടുത്ത് കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി . അവളുടെ ശ്രദ്ധ മൊബൈലിൽ ആയിമാറി.
” മോൾടെ പേരെന്താ ? ” ഇടയ്ക്ക് ശ്രദ്ധ മാറ്റികൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു .

 " പൊന്നൂശ് " മറുപടി എന്നെ ചിരിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു . ഏറെ വൈകാതെ സുനിയേട്ടൻ തിരിച്ചെത്തി . മോൾക്ക് കഴിക്കാൻ ബിസ്കറ്റും ചൂട് പാലും ഉണ്ട് . 

” നിന്റെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞോ ? ” മോൾക്ക് ബിസ്കറ്റ് കൊടുക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്നോടാണ് ചോദ്യം .

” ഇല്ല. ഇതു വരെ ആലോചിച്ചിട്ടില്ല “

 " വേഗം നോക്കിക്കോ . അല്ലെങ്കിലേ പെണ്ണു കിട്ടാൻ ഇല്ല . ഇപ്പൊ നോക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ ഓണം ആകുംബോഴേക്കും സെറ്റാവും"

" ഹ ഹ . ഞാനിവിടെ സമാധാനത്തിൽ ജീവിക്കുന്നത് തീരെ പിടിക്കുന്നില്ലേ " ഒരു ചിരിയോടെ ഞാൻ അതു ചോദിക്കുംബോൾ പുള്ളിയും ചിരിച്ചു . 

” നീ പറഞ്ഞതിൽ കാര്യമില്ലാതില്ല . എത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞാലും എപ്പൊഴും പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകും . കാര്യം നമ്മുടെ അമ്മയൊക്കെ തന്നെയാ . പക്ഷേ കാര്യത്തോട് അടുക്കുംബോൾ അവരൊക്കെ തനി പെണ്ണായി മാറും ” സുനിയേട്ടൻ ഓരോ കാര്യങ്ങളായി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി . ” നമ്മളൊക്കെ എന്താ വിചാരിക്കുക പണിക്ക് പോയി വിട്ടിലെത്തുംബോൾ കുറച്ച് സമാധാനം അല്ലേ . എന്നാ അങ്ങനൊരു സാധനം അവിടുന്ന് കിട്ടില്ല . വെള്ളമടിച്ചു പോകും ഒന്നുറങ്ങാൻ . പ്രശ്നങ്ങൾ കൂടി കൂടി വന്നപ്പൊഴാണ് വാടക എങ്കിൽ വാടക എന്നു കരുതി വീട് മാറിയത് . നമ്മൾക്ക് അമ്മയും വേണം ഭാര്യയും വേണം . ആരുടെ ഭാഗം പറയാനും ആവില്ല . അതിലും നല്ലത് വാടക വീടാ ” സുനിയേട്ടൻ തുടർന്നു . ഇതിനിടയിൽ മോളുറങ്ങി . ഞങ്ങളും ഏറെ വൈകാതെ ബെഞ്ചിലേക്ക് കിടന്നു .


രാവിലെ 6 മണിക്ക് തന്നെ ഉണർന്നെങ്കിലും കണ്ണുതുറക്കുംബോൾ അച്ചനേയും മോളെയും കണ്ടില്ല . മോൾക്ക് വിശന്നിട്ട് ഹോട്ടലിൽ പോയിട്ടുണ്ടാകും . പതിവ് പോലെ ഫ്ലാസ്കുമായി കാന്റീനിലേക്ക് നടന്നു . അവിടെ അവർ ഉണ്ടാകും എന്ന പ്രതീക്ഷ ആയിരുന്നു . എങ്കിലും കണ്ടില്ല . 6.30 മുതൽ 7 മണിവരെ icu വിൽ സന്ദർശകർക്ക് പ്രവേശിക്കാം . അതു കാരണം വേഗം തിരികെ വന്നു . വേറെ ചില ബന്ധുക്കൾ കൂടി വന്നിട്ടുണ്ട് . പുള്ളിക്കാരന്റെ അമ്മായിഅച്ചന്റെ കൂടെ അളിയനാണെന്നു തോന്നുന്നു . ഇന്നലെ കണ്ട പരിചയം കൊണ്ടാവാം അയാൾ എന്റെടുത്തേക്കു വന്നു . 

” സുനിൽ എവിടെ പോയെന്നു കണ്ടോ ?”

" ഇല്ല . ഞാനെണീക്കുംബോൾ കണ്ടില്ല കെട്ടോ . ഫോൺ വിളിച്ചു നോക്കൂ "

” വിളിച്ചു . എടുത്തില്ല “

“ഓ എന്നാൽ കുഞ്ഞിനു ചായകൊടുക്കാൻ പോയതാവും . ഇപ്പൊ വരും . ” പുള്ളിക്കാരനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു . ഒരു 10 മിനുട്ട് കഴിയുംമ്പോഴേക്കും സുനിലേട്ടനും മോളും വന്നു .

” എവിടെ പോയതാ ? രാവിലെ കണ്ടില്ല ”

" ഞാൻ ഇവിടെ അപ്പുറത്തെ അംബലം വരെ പോയി . നീ നല്ല ഉറക്കാരുന്നു . അതാ പറയാതിരുന്നെ"  ഒരു ചിരിയോടെ അവർ പറഞ്ഞു . മോൾടെ നെറ്റിയിലും ചന്ദന കുറി ഉണ്ട് . 

" പൊന്നൂസേ നീ മാമനെ വിളിക്കാതെ അംബലത്തിൽ പോയോ " കവിളിൽ നുള്ളികൊണ്ട് അതു ചോദിക്കുംബോൾ ഒരു ചിരി ആയിരുന്നു മറുപടി . 

സമയം 6.30 ആയപ്പോൾ ഓരോരുത്തരായി Icu വിൽ കേറി . മോതിരവിരലിൽ ചന്ദനം എടുത്ത് സുനിയേട്ടനും എന്റെ മുന്നിൽ നടക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു . ഭാര്യയ്ക് തൊട്ടു കൊടുക്കാൻ ആവും . അതൊക്കെ കണ്ടപ്പോഴാണ് പുള്ളിക്കാരനോട് ബഹുമാനം കൂടിയത് . അമ്മുമ്മയുടെ ബെഡിനരികേ നടന്നു . ഓക്സിജൻ കൊടുത്തിരിക്കയാണ് . അതു കാരണം ശക്തമായി ശ്വാസം പുറത്തേക്ക് വിടുന്നുണ്ട് . കണ്ണുകൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നു . അധികം വൈകാതെ തന്നെ തിരികെ ഇറങ്ങി . ഭാര്യയുടെ കൈപിടിച്ച് മുടിയിൽ തലോടികൊണ്ട് സുനിലേട്ടൻ അപ്പൊഴും അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു . പുറത്തിറങ്ങിയ സുനിലേട്ടന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു . പാവം . ആ ഒരു അവസ്ഥയിൽ പുള്ളിക്കാരനോട് സംസാരിക്കാതെ മാറി നിന്നു . കുറച്ച് നേരം ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നോട്ടെ . എന്തോ അയാളുടെ കണ്ണിൽ ഒരു ഭയം നിഴലിച്ചു കണ്ടു . 9 മണിയോടെ ഡോക്റ്റർ ഓരോരുത്തരേയും വിളിച്ചു പതിവ് പോലെ നേരിയ പുരോഗതി ഉണ്ട് , നാളെ ആയാൽ മാത്രെ എന്തെങ്കിലും പറയാൻ പറ്റുള്ളൂ, മരുന്ന് നമുക്ക് മാറ്റിനോക്കാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു . ഡോക്റ്റർമാർക്ക് ഇവരൊക്കെ ഒരുപാട് രോഗികളിൽ ഒരാൾ മാത്രമാണ് . ഞങ്ങൾക്ക് അവർ മാത്രമാണ് ലോകം .

വീട്ടിൽ നിന്നും ആരും വരാത്തത് കാരണം ഞാൻ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു .11 മണി ആയപ്പോഴാണ് ഒന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത് . ഒരു ചായ കുടിച്ചു കൈയ്യിൽ ഒരു ചോക്ലേറ്റുമായി ഞാൻ തിരികെ വന്നു . പൊന്നൂസിനു നേരെ നീട്ടി . “അയ്യട എന്താ ചിരി. മാമന്റെടുത്ത് വന്നാൽ തരാം മുട്ടായി ” അച്ചന്റെ മടിയിൽ നിന്നും ഊർന്നിറങ്ങി കുഞ്ഞി പാദസരം കിലുക്കികൊണ്ട് അവൾ അടുത്ത് വന്നു കൈനീട്ടി . “മാമന് ഒരുമ്മ തന്നേ ” കൈയ്യിലെടുത്ത് അവൾക്കൊരുമ്മകൊടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു . അപ്പൊഴും മുഡോഫ് ആയിരിക്കുന്ന സുനിലേട്ടനെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു വയ്യായ്ക . കുറച്ച്‌ നേരത്തിനു ശേഷം 11 . 40 ആകുംബോൾ ചുമലിൽ കിടന്നുറങ്ങിയ പൊന്നൂസിനെയും പുറത്തുള്ള ഓരോ ആൾക്കാരെയും ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഡോക്റ്റർമാരും നഴ്സ് മാരും icu വിലേക്ക് ഓടുന്നതാണ് കണ്ടത് . ആർക്കോ എന്തോ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു .
ഏറെ നേരം വൈകാതെ തന്നെ വെള്ള പുതപ്പിച്ച ഒരു ശരീരം കൺമുന്നിലൂടെ പോയി . നെറ്റിയിൽ പരിശുദ്ധിയുടെ ചന്ദനകുറിയുമായി . നീണ്ട നിലവിളികൾക്കിയിലും സുനിലേട്ടന്റെ ചുമലിൽ കിടന്നു ആശുപത്രി വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുംബോൾ പൊന്നൂസ് എനിക്ക് റ്റാറ്റ തരുന്നുണ്ടായിരുന്നു . ആ കുഞ്ഞു കൈയിൽ ഒന്നു തൊട്ടു . എനിക്കുറപ്പുണ്ട് അവൾ ജീവിതത്തിൽ ഇനി ഒരിക്കലും മധുരത്തോടെ ചോക്ലേറ്റ് കഴിക്കില്ല എന്ന് . അകന്ന് പോകവേ കണ്ണിൽ നിന്നും ആർക്കോ വേണ്ടി ഒരുതുള്ളി . പൊന്നൂസിനെ മാറോടണച്ച് കരയുംബൊഴും യാത്ര ചോദിക്കാനെന്നോണം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയ അയാൾക്കു മുന്നിൽ തലതാണു. കളി ചിരിയുമായ് നിങ്ങളുടെ പ്രാണൻ കൂടെയുണ്ട് . അവളിലൂടെ അവളുടെ അമ്മയെ കണ്ടു കൊള്ളു.

(പോരായ്മകൾ ക്ഷമിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു )

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here